บทที่ 30 เป็นของกันและกัน (2)

บทที่ 30

เป็นของกันและกัน (2)

“อ๊าๆ”

เป็นรอบที่สองที่หญิงสาวสุขสมด้วยฝีมือและฝีปากของเขา พอเห็นว่ามีน้ำหวานแห่งความสุขสมหลั่งไหลออกมาจากความสาวแล้ว จัสตินก็ไม่ปล่อยให้มันหยดลงที่นอนเปล่าๆ

เขาจัดการกินมันอย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่มีความรังเกียจใดๆ ทั้งสิ้น มีแต่จะยิ่งพิศวาสและลุ่มหลงเสียมากกว่า

“ไปท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ